ZEYTİN HASADI BAŞLADI, MİLLETVEKİLLERİ NEREDE?
Bakırçay Ovası’nda üretici maliyet hesabı yapıyor, vatandaş geçim derdinde. Peki, halkın oyuyla Ankara’ya giden vekiller neden halkın arasında yok?
Köşe Yazısı | Tahsin Tuna
Bakırçay Ovası’nda zeytin hasadı başladı. Üretici, bir yıllık emeğinin karşılığını alabilmek için bahçelerde ter döküyor. Ancak artan maliyetler, işçi yevmiyeleri ve belirsiz satış fiyatları, hasat sevincinin önüne geçiyor.
Günlük işçi ücretlerinin 1.000 ila 2.000 lira arasında değiştiği bir dönemde üretici şu sorunun cevabını arıyor: Zeytinin satışından elime ne kalacak?
Peki, bu hesabı kim soruyor? Halkın oyuyla Ankara’ya giden milletvekilleri, üreticinin sorunlarını yerinde görmek için neden tarlalara inmiyor?
Eskiden milletvekilleri köyleri gezer, çiftçinin tarlasına girer, kahvehanede vatandaşla oturur, esnafın işini, emeklinin geçimini sorardı. Bugün ise bazı siyasi ziyaretler parti toplantıları ve birkaç esnaf ziyaretiyle sınırlı kalıyor. El sıkılıyor, fotoğraf çekiliyor, ardından Ankara’ya dönülüyor.
Oysa milletvekilliği, halktan oy almak kadar halkın derdini dinleme sorumluluğunu da taşımaktır.
Üreticinin hesabını kim soracak?
Bakırçay’da zeytin üreticisi; işçi ücretini, mazotu, gübreyi, bakım ve nakliye giderlerini hesaplıyor. Pamuk, domates ve hububat üreten çiftçinin de benzer kaygıları var. Üretici para kazanabiliyor mu, borcunu ödeyebiliyor mu, gelecek yıl yeniden ekim yapabilecek durumda mı?
Milletvekilleri bu soruları neden doğrudan üreticiye sormuyor? Neden tarlada dinledikleri sorunları Meclis’e taşıyıp çözüm için ilgili kurumları harekete geçirmiyor?
Aynı durum esnaf ve emekliler için de geçerli. Bir dükkâna girip “İşler nasıl?” ya da bir emeklinin yanına oturup “Geçinebiliyor musun?” diye sormak bu kadar zor mu?
Vatandaşın beklentisi büyük sözler değil; kendisini dinleyen, sorununu takip eden ve verdiği sözün hesabını veren bir temsilci.
Adaylar bölgeyi tanımalı
Siyasi partilerin de aday belirleme yöntemlerini gözden geçirmesi gerekiyor. Bakırçay’ın tarımını, ekonomisini ve insanını yakından tanıyan isimlere neden daha fazla fırsat verilmesin?
Elbette bir adayın o yöreden olması tek başına yeterli değildir. Önemli olan, bölgenin sorunlarını bilmesi, halkla bağ kurması ve çözüm için sorumluluk üstlenmesidir. Ancak yerelin sesini ve ihtiyaçlarını bilen adayların değerlendirilmesi, temsil gücünü artıracaktır.
İlçe yöneticilerine de görev düşüyor: Vatandaşın taleplerini genel merkezlere açıkça iletmek ve aday belirleme süreçlerinde yerel beklentilerin dikkate alınmasını sağlamak.
Bakırçay’da dile getirilen mesaj açık: İnsanlar kendilerini gerçekten temsil eden, seçimden seçime değil her zaman yanlarında olan milletvekilleri istiyor.
Sandıkta söz vatandaşın
Siyasi partiler şu soruya cevap vermeli: Halkın arasına girmeyen, bölgenin sorunlarını yerinde görmeyen bir temsil anlayışı, vatandaşın güvenini nasıl kazanacak?
Önümüzdeki seçimlerde karar elbette vatandaşın. Ancak siyasi partiler de adaylarını belirlerken teşkilat dengeleri kadar halkla ilişkilerini, bölge bilgilerini ve temsil sorumluluklarını dikkate almalı.
Çünkü güven, seçim afişleriyle değil; tarlaya girerek, vatandaşı dinleyerek ve sorunların peşini bırakmayarak kazanılır.
Bakırçay’da zeytin hasadı başladı. Üretici emeğinin karşılığını arıyor, esnaf geçimini sağlamaya, emekli ay sonunu getirmeye çalışıyor.
Halkın vekilleri, halkın arasına girmeli. Çünkü milletvekilliği bir unvan değil, halka karşı üstlenilmiş bir sorumluluktur.
Bakırçay’dan yükselen soru hâlâ cevabını bekliyor:
Zeytin dalında, üretici tarlada, vatandaş dertli… Milletvekilleri nerede?
