UÇURUMUN EŞIĞINDE BİR TOPLUM
Emekli Basri amca eşi öldüğü için yalnız yaşıyordu köhne, rutubetli bir evde.
Onu ne gelini ne damadı kabul etmiyordu eşi . Vasfiye öleli.
Bir gün markete gitmek için kalktı adımını attı ( son adım atışını bu ) tansiyonu düşünce birden yiğılıverdi kapının eşiğine.
Ve beyin kanaması geçirip yaşama veda etti 85 yaşında torunlarına ve evlatlarına doymadan.
Zamanı geri saralım.
En güzel yerine.
Eskiden yani 1960 ve 70'li yıllarda Hatice kadın Safiye hanımın kapısını çalar tuz isterdi.
Ertesi gün de Safiye kadın Hatice kadından bir bardak.yağ ister kapı ağzında da olsa azıcık dedikodu yapılır kimin ne durumda olduğu az çok bilinirdi bir tuz bir bardak yağ bahanesiyle.
Oysa şimdi İnternetten alışveriş dönemi başladı " Getir götür, götür ama sakın getirme" gibi toplumun da bu kirli yozlaşmaya hazır okduğu uygulama dönemi başladı ve herkes birbirinden koptu.
İşte az önceki Basri bey de bu uygulamanın kurbanlarından da denebilir.
Ne alaka? Demeyin.
Artık bahanesiyle ve herşeyi hazır kapımıza getirince komşu hasta mı aç mı tok mu? Düşüp bayıldı mı? Kimsenin hem haberi yok hemde umurumda değil.
İşte sermaye düzeninin sempatik görünümlü şeytanı yüzü.
Metin İmer
